"I widziałem innego anioła, lecącego przez środek nieba, który miał ewangelię wieczną, aby ją zwiastować mieszkańcom ziemi i wszystkim narodom, i plemionom, i językom, i ludom, który mówił donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, gdyż nadeszła godzina sądu jego, i oddajcie pokłon temu, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i źródła wód".
(Obj. 14,6-7)
HOME

KOŚCIÓŁ ADWENTYSTÓW ŁÓDŹ-GÓRNA

  • Serdecznie zapraszamy na nabożeństwa

    w każdą sobotę o godzinie 10.30, na Płockiej 28
  • Zapraszamy także na studium biblijne w języku ukraińskim

    Українська біблійна група


"Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy"
1 Kor. 8,6

POMOC DLA KAMELII!!!





ŚWIADECTWO UZDROWIENIA

By Andrew McChesney

POSELSTWO TRÓJANIELSKIE - STEPHEN BOHR

REFORMACJA

Reformacja

Serwis reformacja.org to wieloaspektowa platforma edukacyjna stworzona, aby pomóc Ci zrozumieć Twoje duchowe dziedzictwo i odkryć nasze więzi między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Historia kształtuje tożsamość, podobnie jak tożsamość definiuje misję. Jasno określona misja natomiast może zdeterminować całe nasze życie. Zatem usiądź wygodnie i zacznij czerpać przyjemność z podróży, jaka stoi przed tobą otworem. Tak, rewolucja jest na wyciągnięcie ręki - wystarczy kliknąć....












WĘDRÓWKA PIELGRZYMA

Wędrówka Pielgrzyma»


WĘDRÓWKA PIELGRZYMA

Książka Johna Bunyana „Wędrówka Pielgrzyma”, uznana za klasyczne działo literatury chrześcijańskiej, jest opowieścią o duchowych przeżyciach człowieka, który w pewnym momencie swojego życia pod wpływem Słowa Bożego doznaje przebudzenia własnego sumienia. Postanawia wyruszyć w niełatwą podróż w poszukiwaniu ratunku i wiecznego zbawienia. Przez Ciasną Bramę wkracza na niełatwą ścieżkę życia, na której walczy z wieloma przeciwnościami losu, ale wytrwale je pokonuje, by ostatecznie dotrzeć do bram Nowego Jeruzalem.



  • Wiadomości ze zboru

    19 stycznia 2019

    W najbliższą sobotę kazanie wygłosi pastor Mirosław Karauda. Na Koncert Charytatywny zapraszamy w niedzielę 20tego stycznia 2019.

    PRZEPIĘKNA PIEŚŃ NASZEJ SIOSTRY Z UKRAINY

    TOMASZ KARAUDA - MÓJ BÓG, MÓJ PAN

ODKRYJ BOGA NA NOWO - WYKŁADY





10 DNI MODLITWY 2019

Tydzień modlitwy»
„A to jest żywot wieczny, aby poznali Ciebie, Jedynego Prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłaleś.”( Jan. 17,3)

Zapraszamy całą Bożą rodzinę do wspólnych modlitw, wdzięczni Bogu, że możemy rozpocząć ten rok modlitwą. W minionych latach Bóg dokonał wielu cudów, kiedy przychodziliśmy do Niego w modlitwie i poście. Duch Święty dokonywał ożywień, nawróceń, odnowienia ewangelizacyjnego zapału, a także uzdrawiał więzi. Modlitwa prawdziwie prowadzi do duchowego ożywienia! Wierzymy, że życie twoje i tych, za których się modlisz, zmieni się na lepsze, kiedy wraz z innymi członkami zboru będziesz się modlił o wylanie Ducha Świętego, którego Ojciec obiecał dać tym, którzy Go proszą. Bóg dał nam wiele obietnic w Jego Słowie. Naszym przywilejem jest powoływanie się na nie w naszych modlitwach. Wszystkie Jego przykazania i rady są jednocześnie obietnicami. Modlitwa ma wzmacniać naszą wiarę. Dlatego zachęcam cię, byś w modlitwie powoływał się na Boże obietnice. Pomogą ci one przenieść wzrok z siebie i swoich słabości na Jezusa i Jego potęgę. Patrząc na Niego zmieniamy się na Jego obraz.

TYDZIEŃ MODLITWY 3-10 LISTOPADA 2018

Tydzień modlitwy»


„Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu.”( Fil. 4,6)

Zapraszamy całą Bożą rodzinę do wspólnych modlitw, które rozpoczynają się od soboty 3 listopada, a potrwają do 10 listopada 2018 r. Każdego dnia powinniśmy spotykać się na wspólnych modlitwach i lekturze odczytów biblijnych przygotowanych na poszczególne dni. Zaplanujmy nasz udział w każdym wieczornym nabożeństwie modlitewnym. Każdego dnia rano, pomiędzy godziną 6:00 i 8:00 poświęćmy szczególny czas na modlitwy. Niech nasz cały Polski Kościół zjednoczy się we wspólnym wielbieniu, dziękowaniu i przedstawianiu ważnych intencji naszemu Ojcu Niebieskiemu. Przygotujmy sobie również listę pięciu osób, za którymi w tym okresie będziemy się szczególnie modlić. Prośmy naszego Ojca Niebieskiego o napełnienie nas Duchem Świętym, aby dokonał przemiany naszych serc i obdarzył nas mocą do wykonywania misji. Jednocześnie wołajmy o jak najszybsze przyjście Pana Jezusa, naszego Pana i Zbawicielem, aby zabrał swoje dzieci i zakończył walkę z grzechem smutkiem i bólem. Złączmy się również we wspólnym wołaniu za naszych rodaków i nasz kraj – Polskę. Prośmy Ducha Świętego aby otworzył ich serca na przyjęcie Pana Jezusa. „I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.”(Dz. 2:42)



Znaki Czasu

WARTO PRZECZYTAĆ

„JEZUS JEST NASZĄ MODLITWĄ"

JEZUS MODLITWĄ Nie ma piękniejszej chwili w modlitwie jak chwila wywyższająca Jezusa i powołująca się na Jego zasługi. I nie ma smutniejszej modlitwy od tej, która zapomniała o Jezusie. Powołanie się na imię Jezusa jest ukoronowaniem każdej modlitwy. Czy powinny nas niepokoić modlitwy, w których wierzący nie powołują się na zasługi Jezusa i nie przystępują przed majestat Ojca w Jego imieniu? Kiedy w modlitwie nie przywołuje się naszego Odkupiciela, jedynej naszej nadziei, jedynego Orędownika i Arcykapłana, będącego przyczyną naszego istnienia, zbawienia i chrześcijańskiego życia, naszej radości, pokoju oraz pośrednika wszelkich Bożych łask i darów – Jezusa Chrystusa? Być może tak przyzwyczailiśmy się do modlitw, które nie są zanoszone “w imię Jezusa”, że już nie zauważamy, jak wiele jest ich podczas naszych sobotnich nabożeństw. Nie pamiętam już nabożeństwa, w którym we wszystkich modlitwach powołano by się na imię lub zasługi Jezusa. Na kilka modlitw zanoszonych do Boga – na rozpoczęcie zgromadzenia, na zakończenie pierwszej części nabożeństwa, dwie przy zbiórce darów, przed drugą częścią oraz po kazaniu Słowa Bożego – zwykle 2-3 pomijają Chrystusa. Nierzadko już ta pierwsza modlitwa, a więc najważniejsza (Mt 18:20), która rozpoczyna spotkanie całego zgromadzenia. Gdyby o Zbawicielu zapominano tylko w jednej modlitwie, czy powinniśmy być z tego powodu zadowoleni?

TYLKO PRZEZE MNIE

Kiedy na początku swej misyjnej działalności Jezus przedstawił na prośbę uczniów modlitwę do Ojca (“Ojcze Nasz”), nie zawarł w niej żadnych słów, które nawiązywałyby do Niego samego – “Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata”. Przekazana im modlitwa kończy się słowami “Albowiem Twoje jest królestwo, potęga, moc i chwała na wieki wieków. Amen” (Mt 6:9-13). Uczniowie opierali się zapewne na tym wzorcu modlitwy, kiedy codziennie zanosili do Boga osobiste prośby. Nie spodziewali się jednak, że za trzy lata, tuż przed tym, gdy wyruszą głosić Dobrą Nowinę o Zbawicielu świata, Jezus wprowadzi nowy element do ich modlitw, który wyznaczy nowy sposób przystępowania do Ojca. Uczynił to w czasie ostatniej wieczerzy paschalnej. Pod jej koniec wygłosił do uczniów długą pożegnalną mowę, w której kilkakrotnie powtórzył jedną myśl, jakby chciał zwrócić ich uwagę, jak ważne jest jej znaczenie. Powiedział: “Przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje” (J 15:16), “Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, da wam. Dotąd o nic nie prosiliście w imieniu moim; proście, a weźmiecie, aby radość wasza była zupełna (…) Owego dnia w imieniu moim prosić będziecie…” (J 16:23-26).




„ZWODNICZA DROGA DO DUCHA ŚWIĘTEGO"

ZWODNICZA DROGA Adwentyści Dnia Siódmego wciąż skutecznie bronią się przed “pentekostalizacją”, która coraz bardziej obejmuje kościoły historyczne. Nie oznacza to jednak, że nie ma wśród nich osób ulegających jej wpływom, oraz, że szatan porzucił cel zwiedzenia Kościoła “strzegącego przykazań Bożych i wiary Jezusa” (Obj 14:12), przez fałszywą charyzmanię.
Przeciwnie, obecnie jeszcze mocniej naciska na Boży lud i uderza w jego najsłabsze punkty, aby otworzył się na “ożywienie” mistyfikatorskiego ducha. Wie, że są w nim “letni” oraz “ślepi” Laodycejczycy nie chodzący w szacie sprawiedliwości Chrystusa (Obj 3:17-18), którzy ulec mogą pokusie przyjęcia zwodniczej mocy “przybierającej postać mocy światłości”. Nie tylko oni, ale wszyscy wyznawcy adwentystycznego Kościoła poddawani są ciągłej presji, aby przekierowali swój wzrok z Chrystusa na Ducha Świętego i zaczęli Go adorować, wywyższać, wielbić, bezpośrednio do Niego się modlić i wzywać, aby “zstąpił” na kościół, jak to czyni dzisiaj większość chrześcijan. Niestety, letni stan ducha Laodycei sprzyja urzeczywistnieniu się takiego scenariusza. Najgłośniejsza narracja współczesnej chrześcijańskiej katechezy, którą zapoczątkowali zielonoświątkowcy ponad 100 lat temu, to narracja potrzeby “całkowitego” napełnienia Duchem Świętym i manifestacji w życiu szczególnych Jego darów występujących podczas Pięćdziesiątnicy. Duch Święty stał się głównym bohaterem nowych książek i chrześcijańskich świadectw, a doświadczenia “w Duchu” i prowadzenie przez “Ducha”, stały się ważniejsze od biblijnej zasady: “Tak mówi Słowo Boże”.

GŁÓD OŻYWIENIA

Narracji tej ulegają niestety także niektórzy członkowie naszego Kościoła. Co jakiś czas poznaję kolejną osobę, która przyznaje, że od pewnego czasu modli się do Ducha Świętego. Kiedy pytam ją, dlaczego teraz zaczęła to robić, a nie dwadzieścia lat temu, kiedy przyjęła chrzest po długim i szczegółowym studium Słowa Bożego przygotowującym ją do chrztu, zwykle odpowiada, że po prostu teraz pojawiła się u niej taka potrzeba. Kiedy wyjaśniam, że jest to sprzeczne ze Słowem Bożym natchnionym przez Ducha Świętego, które nie przekazuje nam ani jednego przypadku bezpośredniej modlitwy Bożego sługi do Ducha Świętego, wtedy zapada cisza (...). Osoby te nie zdają sobie sprawy, że ich “nowe” modlitwy do Ducha Świętego są skutkiem nieustannego i trwającego od lat oddziaływania na ich wiarę, duchowe życie i religijne poglądy, narracji charyzmatycznego chrześcijaństwa o potrzebie “chrztu w Duchu Świętym”. Narracja ta nieprzerwanie naciska na Boży lud, który oczekuje przecież wylania późnego deszczu (Zach 10:1, Joel 2:23), aby otworzył się dzisiaj na pentekostalnego “ducha” manifestującego się coraz powszechniej w chrześcijaństwie. To kościół zielonoświątkowy wprowadził do historycznych kościołów kult “Ducha”, głosząc na początku XX wieku nastanie „ery Ducha Świętego”.





„KU DOJRZAŁOŚCI W CHRYSTUSIE” – OŚWIADCZENIE Z OKAZJI JUBILEUSZU 500-LECIA REFORMACJI"

500-lecie REFORMACJI Przypadający na rok 2017 jubileusz 500-lecia Wielkiej Reformacji pobudza do wielu refleksji historycznych, teologicznych i etycznych, które nie powinny być obojętne współczesnym chrześcijanom, Kościołom, a nawet całym społeczeństwom. Reformacja, którą 31 października 1517 roku zapoczątkowało wystąpienie księdza doktora Marcina Lutra przeciwko praktyce odpustów, dokonała olbrzymiego dzieła. Wydobyła spod gruzów średniowiecznych tradycji kościelnych cenne, a zapomniane prawdy apostolskie, dokonując ich odświeżenia i upowszechnienia. Przeciwstawiła się złu pleniącemu się w ówczesnym Kościele. Stała się ruchem religijnym, który wstrząsnął chrześcijaństwem i całą zachodnią cywilizacją, zaczynem dalszego postępu duchowego na drodze powrotu do źródeł pierwotnego chrześcijaństwa. Szczególne znaczenie posiadało zwrócenie uwagi na Pismo Święte jako jedyne źródło wiary i regułę życia, a także na Chrystusa jako jedynego pośrednika między człowiekiem a Bogiem oraz na rolę wiary i łaski jako podstawy usprawiedliwienia przed Bogiem i zbawienia wiecznego. Reformacja podniosła również kwestie godności człowieka z jego prawem do samodzielnego myślenia i odpowiedzialności przed Bogiem i ludźmi. Opowiedziała się za zrozumiałymi dla wiernych i prostymi formami służby Bogu, a także za wspólnotowym charakterem Kościoła jako widzialnego zgromadzenia ludu Bożego. Nie bez znaczenia były też kulturowe aspekty reformacji, które wniosły istotne elementy w rozwój ludzkości, między innymi w zakresie stosunku do pracy, rodziny, walki o wolność religijną, troski o język narodowy i narodową literaturę. Elementy te ujawniły się również w XVI-wiecznej Polsce, „azylu dla heretyków” i państwie bez stosów, w epoce złotego wieku naszej kultury, rozkwitu polskiego języka i piśmiennictwa oraz rozwoju gospodarczego. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego odnosi się z uznaniem do tego wielkiego dzieła oraz widzi jego kontynuację w głoszeniu poselstw trzech aniołów z 14. rozdziału Księgi Apokalipsy. Reformacja Luterska nie była bowiem ani pierwszym protestem przeciw apostazji i błędom — choć w swoim czasie najpotężniejszym — ani też nie zakończyła się na Lutrze. Stanowiła ważne ogniwo w postępie dziejów i odnowy wiary apostolskiej, ale nie dokończyła dzieła. Kościół chrześcijański winien być Kościołem ustawicznej reformacji, rozumianej również jako nieustanne dążenie do odzwierciedlania w życiu pojedynczych wiernych, jak i całych społeczności chrześcijańskich charakteru Jezusa Chrystusa, aż do Jego powtórnego przyjścia. Jak długo utrzymywać się też będą w chrześcijaństwie i świecie różne nieprawidłowości — wszelkie przejawy zła, patologie, odstępstwa od Bożej prawdy w doktrynie religijnej i kulcie, fanatyzm, bałwochwalstwo i bigoteria, ale także agresywny sekularyzm — tak długo nie wolno nam zapominać o ideach Wielkiej Reformacji. Tak długo też trzeba nam protestować i reformować świat, chrześcijaństwo i siebie samych. Potrzeba nam głębszego rozumienia współczesnych problemów oraz odwagi pierwszych reformatorów, ich zawierzenia Bogu i otwartości na wpływ Ducha Świętego, oraz gotowości działania w służbie Bogu, Kościołowi i ludzkości. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego wzywa wszystkich chrześcijan wszelkich denominacji nie tylko do kultywowania pamięci o historycznym dziele Marcina Lutra i innych reformatorów, ale także do kontynuowania dzieła reformy ewangelicznej w teologii i kulcie, teorii i praktyce, życiu osobistym i naszych społeczności chrześcijańskich, „aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego (…) i dorośniemy do wymiarów pełni w Chrystusie” (List do Efezjan 4,13).



MODLITWA ZA KAMĘ.

Będziemy modlić się wspólnie o Kamelkę, która miała wypadek i doznała poważnych obrażeń, aby dobry Bóg pomógł jej wrócić do zdrowia; o siłę i wsparcie dla Marzenki i całej rodziny; Ufjamy!


"Będę ufać Ci" - Joanna Kowalczyk

Kamelia przygotowała to nagranie dla nas, teraz walczy o powrót do zdrowia, o odzyskanie wzroku i świadomości. Prosimy Cię o modlitwę w jej intencji, ponieważ modlitwa może ją uratować. Panie Boże pomóż Jej.

★ naszą siostrę Agnieszkę, która jest bardzo chora i prowadzenie jej syna.
★ zdrowie naszej siostry Joli i jej męża, aby Bóg otoczył ich potężnym ramieniem swoim i uleczył.
★ uzdrowienie mamy Marty, aby Bóg otoczył ją potężnym ramieniem swoim i uleczył.
★ mamę Ani, aby wracała do siły i zdrowia po operacji, którą przeszła, dobre wyniki i zdrowie dla jej taty
★ zdrowie koleżanki Marty - Pauliny, nie tylko fizyczne, ale i psychiczne, by Bóg dał jej siłę przetrwać ten jakże trudny dla niej czas.
★ Wiesię, aby Pan uzdrowił jej wzrok.
★ Basię, koleżankę Joli R., aby czekające ją wyniki były dobre
★ Basię, aby wracała szybko do dawnej sprawności ruchowej po złamaniu
★ uzdrowienie koleżanki Klaudii i prowadzenie przez Ducha Świętego do poznania Boga w jej życiu
★ Tomka, aby Bóg wzmacniał go w codziennej pracy lekarskiej, niesieniu pomocy ludziom chorym
★ uzdrowienie Krysi D.
★ wszystkie pozostałe osoby, które są chore w naszym zborach łódzkich.
Artur Kiziak
"Zbawienie przez wiarę czy uczynki?"

Karol Szymański
Potrzeba właściwego nauczania

David Gates
"Jezus chce przebudzić swój lud"
"Pracować tak jak Jezus"; "Ukryty atak na Prawdę"

Jarosław Jarosz
"Pieczęć Boża a znamię bestii"

Andrzej Siciński
"Kazanie wygłoszone podczas Zjazdu Okręgowego 12.05.2018"

Roman Chalupka
"Kościół w analogiach"

Samuel Braga
"Dolina wyschłych kości"

Samuel Braga
"Jak było w czasach Noego"


DZIĘKUJMY BOGU

★ Za Alka, który czuje się lepiej po udarze i wraca do sprawności fizycznej i znalazł miejsce, gdzie mógłby zamieszkać.
★ Za uzdrowienie małego Julka

SPOTAKANIA MODLITEWNE

★ W najbliższą środę NIE BĘDZIE SPOTKANIA!!!.
★ Każdego dnia o godz. 21.00 łączymy się w modlitwie o nasz zbór, a także o poszczególnych członków, by każdy z nas miał zażyłą relację z Bogiem, o wylanie Ducha Świętego do naszych serc, który będzie wprowadzał nas we wszelką prawdę i uświadamiał nam, że z Twoją pomocą możemy pokonać wszelkie przeszkody w drodze do wieczności, aby zachęcał nas do podążania Twoimi drogami do Ciebie i dawał radość zbawienia wynikającą ze zwycięstwa Twojego Syna, które chcesz nam ofiarować.
★ Módlmy się także o nasz kraj i nasze miasto, aby Duch Święty otwierał serca ludzi i działał w ich umysłach, by światło ewangelii Chrystusowej dotarło do nich, aby przyjmowali Jezusa za swojego Pana i Zbawiciela.


WYKŁADY DARIUSZ JANKIEWICZ

Dariusz Jankiewicz
Marzenie Jezusa- cykl wykładów



OSTATNIA BITWA ZIEMI - STEPHEN BOHR (LEKTOR PL)

PRAWO ŻYCIA I ŚMIERCI - STEPHEN BOHR (NAPISY PL)

BESTSELLERY KSIĄZKOWE



  • Niezwykła podróż

    Książkę można zamówić można w sklepie internetowym Wydawnictwa Znaki Czasu:






  • Niezwykła podróż

    Książkę można zamówić można w sklepie internetowym Wydawnictwa Znaki Czasu:






  • Błogosławieństwa Jezusa

    Książkę można zamówić można w sklepie internetowym Wydawnictwa Znaki Czasu:






BÓG CUDÓW - ZESTAW 31 DUCHOWYCH REFLEKSJI
NA STYCZEŃ 2018 ROKU

Bóg cudów
Pełne wydanie czytanek będzie można zamówić w sklepie internetowym Wydawnictwa Znaki Czasu:




STUDIUM


  • Kończąc każde przesłanie do danego zboru, Jezus składa obietnicę tym, którzy przyjmą Jego radę. Można zauważyć, że pomimo duchowego upadku w zborach obietnice stają się stopniowo coraz większe. Efezjanie, do których Jezus skierował pierwsze przesłanie, otrzymali tylko jedną obietnicę. Choć kolejne zbory pogrążały się w coraz większym kryzysie duchowym, to jednak otrzymywały coraz więcej obietnic. W końcu zbór w Laodycei otrzymał tylko jedną obietnicę, ale za to największą — miejsce na tronie obok Jezusa (zob. Ap 3,21).

  • *